In onze hedendaagse Westerse cultuur krijgt wat onder ons ligt – de diepte, het donkere, het verborgen – vaak een negatieve lading. We richten ons op licht, hoogte en vooruitgang. Maar is leven überhaupt mogelijk zonder verbinding met wat ons draagt? Zonder aandacht voor de lagen van ons bestaan die zich aan het zicht onttrekken?
In deze masterclass gaat Renate Schepen in gesprek met journaliste en documentairemaker Christine Pawlata over de Etrusken: een volk dat tussen ca. 1000 v. Chr. en het begin van onze jaartelling in Midden-Italië bloeide en leefde vanuit een natuurlijke verbondenheid tussen hoogte en diepte, leven en dood.
De Etrusken bouwden necropoli die nauw verbonden waren met de wereld van de levenden en groeven diepe tagliate – wegen die letterlijk door de aarde sneden, tussen de duisternis van de ondergrond en het zonlicht daarboven. Hun wereldbeeld herinnert ons eraan dat het ene niet zonder het andere kan bestaan.
Door je bewust te worden van de kaders die je denken bepalen, kan je ook alternatieven kiezen. Onze kijk op de wereld wordt bepaald door een moderne Westerse blik: in deze cursus kijken we kritisch naar onze Westerse moderne ideeën en experimenteren we met alternatieve perspectieven op tijd, leiderschap, gender en natuur vanuit filosofen en filosofieën die andere ordeningen aanbrengen, waar wij nu iets van kunnen leren, zoals de Etrusken (Italië), Ubuntu (Zuid-Afrika) en andere filosofen die meer relationeel denken. Renate Schepen neemt je mee naar andere werelden aan de hand van reizen die zij maakte.
De historische omgeving van Villa Cerú, de bergen en de zee maken onderdeel uit van de cursus. Zij vormen de perfecte locatie om onze lichamelijke en geestelijke kaders te verruimen. Met danser en choreograaf Dorit Weintal bewegen we ons letterlijk en figuurlijk buiten vaste kaders en onderzoeken wat dit met ons denken doet. Zo trainen we perspectivistische lenigheid om te leren omgaan met persoonlijke- en globale uitdagingen.
