Live geschreven en uitgedragen door Lonneke van Heugten tijdens het eerste Festival van Stille Stemmen.
SAMEN HOREN
Met wijsheid, sociaal
Als ik jou de bal geef, kun je scoren
Als het hout wordt weggehaald
Blijven de verhalen staan
Rond, strak
Met de grove korrel van kiezel
Met tonen van vroeger
Wat er in jouw natuur zit
En in een naam
Een wolf, een strijder
Een engel, of twijfel
Laten we samen horen
Langs lijnen die leiden
Langs je voorouders
naar wie je werkelijk bent
Of naar het stadion aan de overkant
Uiteindelijk staan we allemaal aan dezelfde kant
Verzamelend op het plein of in de tuin
Wroetend en ontmoetend
Wie meehelpt, mag oogsten
In deze oase bloeit en zoemt de rust
het dorp de stad in
Breekbaar kan de stilte zijn
Krachtig op de brink van afbraak
Opbouwend, bemoedigend
te midden van eenzaamheid
Als je jezelf niet meer kan horen
Gooi een lijntje uit
Vind de rode draad
Luister altijd naar jezelf
Hoor de ander
De plas blijkt soms een sloot
De vloeren van het huis zo nat
dat je er eenden kan houden
Reik elkaar de hand
En kijk elkaar aan
zoals de herdershond en de herder, wederzijds zorgdragend
Dan wordt het zelfs in Siberië warm
Deel je gevoel, voel je deel
Hoe meer de stilte verandert,
hoe meer die hetzelfde blijft
De stille kern van alles
Eigenlijk zijn we onsterfelijk
Haal uit de brokstokken wat kan roesten
Het verhaal van lichaamstaal went
Bouw het fundament
om te helen
Doe niet zoals het hoort
De stilte leeft tussen het geluid
Je gaat het pas horen als je het doorhebt
De stilte, geleider van tegengeluid
meegeluid, welluidend meerduidig
De stilte
Voelt ze zich gehoord?
Is ze licht of zwaar?
Open of gesloten?
Houd je haar in de hand?
Is ze plat of rond?
Of onder je voeten in de grond?
Hoe galmt de stilte in je buik?
Resoneert ze in je keel?
Welke kleuren proef je?
Welk ritme geeft ze aan de ruimte?
Vandaag werd de bal aan ons doorgespeeld
door de échte Betondorpse filoof
Die, als ik het goed hoor, gunstig stemt:
“Als ze maar plezier hebben”
Lonneke van Heugten